Het Neofeodaal

Het Neofeodaal.

De “stuwmeren vol geld” van de 1% superrijken worden gevuld door “neerslag, gletsjers en watervallen” teweeg gebracht vanuit het burgerlijk recht.

De weeffout waaraan de wereldgemeenschap anno 2018 die 1% tegenover miljarden onvrijen te danken heeft, wordt gevormd door juridische bouwsels die worden aangereikt vanuit het burgerlijk recht en die vervolgens zijn opgerekt, afgestemd en wereldwijd toepasbaar gemaakt door lobbyen, jurisprudentie, smart accountants, advocaten en communicatieadviseurs. Brutale mensen hebben de hele wereld. Kijk maar om je heen. Het burgerlijk recht en haar uitleg en toepassing hebben inmiddels de gefinancialiseerde samenleving opgeleverd. Daarin verschansen shareholders zich achter bouwwerken van algemene voorwaarden, kadasters, deurwaarders, notarissen, eigendoms- en leveringsvormen, pand- en andere zekerheidsrechten, cessie, auteursrecht (software), rechtspersonen, patenten, en ander immaterieel vermogen, fiscaliteiten, aandelen en beurzen, supranationale geldroutes en meer van dat moois. En de hordes zijn als legkippen vastgezet in langlopende contracten, feitelijke monopolies en meer faits accompli zoals het vrijgeven van de openbare ruimte en media voor reclamedoeleinden. Welkom in de wereld van de alfamannetjes, die ik elders als Homo Scrotumi beschrijf. Aangelijnd, opgehokt en opgefokt rent de burger achter de haas aan. Als bij windhondenrennen. Of in andere woorden: met de auto en de woning als twee tenaamgestelde tepels waaraan maandelijks talloze melkboeren lurken, liefst aan de hand van automatische incasso’s, een melkrobot gelijk. Overal zie ik fuiken en schrikdraad. Stakeholders kijken geamuseerd toe vanuit hun skyboxen ergens op de wereld. Niemand weet waar precies. Kapitaal is footloose. Er wordt verdiend aan stijgende en aan dalende beurzen en door Liborachtige sluwheden heeft men het systeem zelf in de hand; als een weerman die regen en zon bestuurt. Godgelijk. And time is on their side.

Weliswaar had in retrospectief vrijwel ieder van ons tot de 1% kunnen toetreden, maar dat maakt de huidige misstanden niet minder onaanvaardbaar. Het is voorts te verwachten dat de extremen zullen toenemen; alles ten gunste van de huidige eigenaren van grond, vermogensrechten en aandelen. Al te snel wordt aangenomen, cq meegegaan in de spin, dat zonder uitzicht op superwinsten door patenten en dergelijke mensen hun inventiviteit niet meer ten volle zullen inzetten zoals bij voorbeeld de pharmaceutische industrie ons al decennia voor houdt. Ik geloof dat niet maar ook al zou dat juist zijn, dan is wat minder innovatie te verkiezen boven de ontsporingen die ik nu wereldwijd zie. Gatze Lettinga, kort gezegd de uitvinder van biovergassing moge hier als voorbeeld gelden. Maar overheden gedresseerd en gemesmeriseerd door lobbyisten en communicatieadviseurs sturen vanaf het verkeerde dashboard. Zij draaien aan een fopstuur zoals je die bij kinderstoelen en kermisattracties wel ziet; bestuurdersbeleving zonder effect. De effectieve knoppen vindt men op vele plaatsen in het Burgerlijk Wetboek. Dat parlementariërs zonder ‘last of ruggespraak’ hun taak moeten verrichten lijkt vergeten. Spindoctors kijken geamuseerd toe. Onze eigen Jack de Vries krijgt er niet genoeg van. Dat het zo simpel is ! Te veel politici zijn buikspreekpoppen gelijk en veel te velen van hen betreden het openbaar bestuur om er iets te halen in plaats van te brengen.

Dezer dagen wordt achter de hand schande gesproken van Xi’s levenslange presidentschap, van Poetin’s machtsspel, Van Erdogan, van Orban, van Mugabe en meer leiders onder wie het democratisch proces te leiden zou hebben, maar ik zie nauwelijks verschil in miswijzing op mijn morele kompas met dat mooie vrije Westen dat het hoogstens op papier wat beter doet en ja, de grondslag van onze rechtsstaat is beslist niet verkeerd, maar de uitkomst, de huidige democratie versie 2.0 (met de ontketende versie van regels die oorspronkelijk de burger moesten dienen en die ooit het licht zag als Code Civil) is gekaapt met behulp van geraffineerde technieken. Miljarden mensen zijn weer aangelijnd als in feodale tijden. De Westerse raaf heeft slechts witte dekveren. Een onstuitbare corpocratie is het gevolg.

Marktwerking is weinig meer dan een mechanisme van loven en bieden bij de uitruil van goederen en diensten en vrije economie (letterlijk vertaald : huishoudkunde) kan evengoed wél een redelijke verdeling van welvaart brengen. Het vergt geen rocketscience om dit in te zien. Maar wereldwijd houden tienduizenden hoogleraren, publicisten, economen, broodschrijvers etc het geloof in stand dat de groeiende ongelijkheid in “de markt” en “de economie” ontstaat en die processen zijn moeilijk te beheersen, zo wordt gezegd.  Maar zoals ik kijk, zie ik zonneklaar hoe het burgerlijk recht 2.0 ons wereldwijd die 1% (Jeff Bezos inmiddels boven 100 miljard) bracht en ons opzadelde met een overbodig en buitensporig groot financieel systeem dat nog slechts om zichzelf in stand blijft in plaats van burgers te faciliteren. Als een gezwel. Geldschuld is gespind tot iets normaals, iets onvermijdelijks en lenen wordt alom aangemoedigd en beloond, hoewel het een flagrante aantasting van ieders toekomst is. Vrijwillige gijzeling als fiscale wijsheid. Aflossingsvrije hypotheken waren de norm geworden. Mensen betalen met hun toekomst. We hebben immers negatief geld wat schijnt te betekenen dat geld op houdt te bestaan wanneer ieder zijn schuld zou aflossen. Ik word duizelig wanneer ik dat probeer te begrijpen. De hordes hebben niet alleen hun heden maar ook alvast hun toekomst verpatst misleid door een gifige mix van overheidsoptreden en geraffineerd ondernemersgedrag. Ik heb geen moeite met vermogensverschillen maar ook wie heden ten dage keurig het onderwijs doorloopt en ijverig zijn plichten volbrengt, zal vroeg of laat de ketenen ontwaren waarover ik hier schrijf. Niet alleen dommen en echte slechten eindigen in de galleien maar ook de oprechten en slimmen zijn uiteindelijk aangelijnd, aangesloten op de melkinrichting van de 1%. Absurde rijkdom wordt niet alleen maar meer bij oliesjeiks aangetroffen. De watervallen van het burgerlijk recht zijn gemakkelijk toegankelijk en onuitputtelijk zo lang niemand verder denkt dan de boekjes van Thomas Piketty en Joris Luyendijk.

En passant werd het burgerbestaan teruggebracht tot een economische bezigheid, ofwel het gevecht dag in dag uit om bovenop het voldoen van de maandlasten, waaronder schulden, nog een klein brokje normale existentie te bevechten zoals voor zalig niets doen, leven in het moment of het vervolgen van welke passie dan ook. Minder werken als het wenkend perspectief van automatiseren heeft nauwelijks iemand gebaat. Ik schreef ook al eerder dat voor de meeste mensen de aftrekbaarheid van rente en bedrijfskosten evenzeer een natuurwet gelijk is als dat het volume van water bij 4 graden het kleinst is waardoor ijs drijft en de aarde kon worden zoals we haar kennen, maar dat van die rente is manmade en vereist dringend aanpassing. Fiscale aftrekbaarheid van rente en bedrijfskosten vormen een turbo op industrie die ongeremd de aarde om spit en op vreet. En het is eenvoudig te veranderen maar ik hoor of zie niemand zelfs maar in die richting denken. Hoe in godsnaam hebben banken het zo bont weten te maken? Een branche die overheden weet wijs te maken dat hun inkomen (rente) ten alle tijde fiscaal aftrekbaar moet zijn. Niks goudstandaard meer, negatief geld. Dat kan fijn viral gaan ! Daar is zelfs beter gelobbyd dan door boeren en vissers die ook jarenlang een eigen ministerie hadden, maar het Ministerie van Financiën is oorspronkelijk niet als binnenkomer voor het bankbedrijf bedoeld. En zie daar; de draaideur; Wim Kok, Balkenende, E. Brinkman,Woutertje Bos, de rij is eindeloos en over de landsgrens doemt hetzelfde beeld of erger op.

Weer een ander sprookje: om burgers aan inkomen te helpen is het steevast beleid om bedrijven te pamperen. Maar het is een evidente misser te denken dat álle burgers dan gebaat zijn en allemaal een baan zullen vinden. Alsof het bestaan een economische in plaats van een existentiële bezigheid is en niet inkomen of beter geen kosten er meer toe doen dan wekelijks 40 uur arbeid te moeten verrichten, maar dit ter zijde. Werkgelegenheid is al te klakkeloos een doel op zichzelf geworden. Vele onzinbanen zijn intussen het gevolg. En ook al zou het lukken burgers indirect welvaart toe te spelen, dan nog treedt nadien de machinatie in werking die groeiende vaste lasten en algemene voorwaarden aan de massa oplegt waardoor het maandinkomen als “een sneltrein over een klein station” de bankrekening passeert terug naar het bedrijfsleven. Hierdoor ook is een basisinkomen een illusie geworden. Die nieuwe armoede bestaat immers niet in een gebrek aan geld maar in onbeheersbare vaste lasten: de snelheid van de haas wordt vanuit de skyboxen (Bij Goldman Sachs noemde men de klanten ‘muppets’) gereguleerd. Men lacht zich daar een krul. In New York sprak ik jongeren die daar slechts kunnen wonen in een gedeeld apartement met een dubbele baan. Het valt te vrezen dat dit almaar meer een wereldwijd model wordt. Angstaanjagend.

Algemene voorwaarden zoals die heden ten dage door wetgever en rechtspreker zijn toegestaan vormen de rechtstreekse oorsprong van de exploderende vaste lasten. Aandeelhouders zijn verzot op bedrijven die de masse aldus in de tang hebben . Al gehoord van e-courts ? Zoek het maar op, je gelooft je ogen en oren niet. Er is daar een parallelle wereld in de maak.  Deelnemen aan de samenleving betekent inmiddels deelachtig zijn in zo’n kleine duizend pagina’s algemene voorwaarden zonder daar nog inspraak in te hebben. De burger heeft het nakijken in alle opzichten. Periodieke indexen, doorgeslagen incassokosten, eenzijdige contractaanpassing het is allemaal  even legitiem als schadelijk voor ons allemaal. En dat alles met de genade van de rechter die intussen voor burgers zo goed als onbereikbaar is geworden nadat het rechtshulpstelsel tegelijk met het geheel van de verzorgingsstaat ten gronde is gericht. De privatiseringsgolf als Reaganisme in de lage landen aan het eind van de vorige eeuw heeft ons nog meer standaardvoorwaarden opgeleverd met nog meer hulpeloosheid als gevolg. Dit hebben Ewout Hondius, bij mijn weten de eerste die dit leerstuk gestalte gaf, en Eduard Meijers niet kunnen voorzien: standaardvoorwaarden als tool om een volk te knechten. Wie lobbyt er nog voor de burger ? Niemand.

Zolang het BW en het recht zoals dat nu toepassing vindt, ik noem dat “de ballenbak van de 1%”, ongewijzigd blijft zal ongelijkheid toenemen en de wereldgemeenschap verder verscheuren. Alles in afwachting van een grote oorlog of een jubeljaar. Mogelijk ook drijft het klimaat ons bij elkaar doordat de boel op aarde onleefbaar wordt, al dan niet door de mens veroorzaakt. Dan worden Boedha, Jezus, Mohammed, Abraham en de Hindoegoden opeens vrienden en wordt het stil in de skyboxen want giraal geld is immaterieel en het baat niet voor wie wil blijven drijven op een woeste en ledige aarde, die van den Beginne.

Doordat geld mede bestaat in toekomst is er ook die rare haast, die honger naar morgen, de noodzaak van groei, met overal druk op de ketel. Ik begrijp geld niet echt goed maar intuïtief kijkend zie ik in de stuwmeren van 1% de verpande toekomsten van de hordes drijven. Burgers zijn met schulden beladen ofwel rechtstreeks in privé dan wel als drager van overheidstekorten.  In grote winkels voel ik mij alsof ik op de tocht sta, de Ikeabeleving, met overal geheime dirigenten en sluwe muziek, binnenhouders zoals de gratis koffie bij Albert Heijn. Er word op ons gepeesd. Men dringt zich aan ons op met behulp van nanopsychologie en subliminale reclame, concurrentie wordt opgekocht inclusief alle octrooien waardoor ook de schamele bescherming van marktwerking ons ontvalt. Geintimideerd en in de hoek gedreven klopt men het laatste beetje toekomst uit onze zakken. De verslavende stoffen in sigaretten zijn er niets bij. De wet verbiedt het ons te contracteren over nog niet opengevallen nalatenschappen, maar de toekomst van de levenden is vogelvrij.

Als rechtvaardigheid ingewikkeld wordt, ontstaat er mist en die wordt benut vanuit ‘de skyboxen’. Beweer ik. Big Pharma, big Finance en big Software en al die anderen vragen dan om big Morality. Ook van een afstand moet het plaatje kloppen en moet wetgeving de moraal gestalte geven. Dit schrijfseltje is een poging om opnieuw te kijken naar dat geheel.

Zierikzee 15 maart 2018

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s